WIBOR Złotówkowicze

Oszustwo na WIBOR – o czym mowa?

WIBOR (Warsaw Interbank Offered Rate) to wysokość oprocentowania pożyczek udzielanych bankom przez inne banki w Polsce. Oprocentowanie kredytów i pożyczek bankowych składa się z WIBOR oraz marży banku. Marża jest kwotą stałą, dlatego nie ulega zmianie, natomiast WIBOR jest zmienną stawką referencyjną, co oznacza, że ma wpływ na zmianę wysokości raty kredytu – dotyczy to oczywiście kredytów z oprocentowaniem zmiennym.

Wzrost inflacji oddziałuje na oprocentowanie kredytu, gdyż wskutek podnoszenia stóp procentowych przez bank centralny rośnie również stawka WIBOR. Osoby, które nie zdecydowały się na kredyty złotowe z oprocentowaniem stałym zmagają się więc z problemami, które wcześniej dotknęły Frankowiczów biorących kredyt indeksowany. Idąc w ich ślady, Złotówkowicze mają prawo złożyć pozew w sądzie przeciwko bankom – jego konsekwencją może być unieważnienie umowy lub pójście na ugodę.

WIBOR w umowach kredytowych nie ma uzasadnienia, gdyż wskaźnik ten oblicza się na podstawie transakcji zawieranych między bankami, a danymi wyjściowymi powinny być informacje dotyczące rzeczywiście zawieranych transakcji na rynku. Jeśli takich danych nie da się pozyskać, można ostatecznie opierać się na szacunkach, dlatego też dane wykorzystywane do wyznaczania stawki WIBOR bazują w dużej mierze na ofertach banków, a nie na realnie przeprowadzonych transakcjach. Stwarza to możliwość sztucznego kreowania wartości stawki WIBOR w sposób, którego nie da się zweryfikować.

Kiedy można unieważnić umowę kredytu złotówkowego?

Unieważnienie umowy kredytu złotówkowego jest jedną z możliwości, jaką prawnicy przedstawiają Złotówkowiczom. W takim przypadku umowę traktuje się tak, jakby nigdy nie została zawarta, a obie strony muszą się wzajemnie rozliczyć: bank oddaje wszystkie wpłacone środki, a kredytobiorca zwraca kwotę otrzymanego kredytu (bez odsetek, prowizji i opłat).

Podstawą do unieważnienia umowy przez sądy są klauzule niedozwolone (abuzywne), które mają wpływ na wysokość kwoty kredytu. Podobnie było w umowach kredytów frankowych, kiedy to banki umieszczały klauzulę związaną z dowolnością w kształtowaniu się kursu franka szwajcarskiego. Przy kredytach złotówkowych często mamy do czynienia z klauzulą zmiennego oprocentowania, która umożliwia bankowi dokonywanie subiektywnych i niekontrolowanych decyzji w sprawie wysokości oprocentowania.

Dla oceny abuzywności klauzul zmiennego oprocentowania obecna wysokość stóp procentowych NBP nie ma znaczenia. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej banki oferujące kredyty ze zmiennym oprocentowaniem opartym na stawce WIBOR lub LIBOR miały bowiem obowiązek uprzedzić kredytobiorców o tym, jakiego rodzaju ryzyka się podejmują. Jeśli nie dopełniły tego obowiązku, klauzule zmiennego oprocentowania mogą zostać uznane za abuzywne, a umowa unieważniona.

Inną możliwością dla osób z kredytem złotówkowym jest pójście na ugodę z bankiem, co może oznaczać wykreślenie klauzul niedozwolonych przy zachowaniu pozostałych zapisów umowy. W takiej sytuacji oprocentowanie będzie opierało się na stałej marży banku z dnia zawarcia umowy kredytu złotowego.