RAIF może inwestować w różnorodne klasy aktywów, takie jak nieruchomości, private equity, fundusze hedgingowe, długi, infrastrukturę oraz wiele innych. Struktura prawna RAIF umożliwia jego założenie jako wspólnego funduszu inwestycyjnego (FCP) lub spółki inwestycyjnej (SICAV), co zapewnia dużą elastyczność w zarządzaniu aktywami.

Pod względem podatkowym, RAIF korzysta z preferencyjnego reżimu podatkowego, w którym jest zwolniony z podatku dochodowego od osób prawnych, podatku od majątku netto oraz podatku komunalnego. RAIF jest jedynie obciążony rocznym podatkiem subskrypcyjnym wynoszącym 0,01% wartości netto aktywów. Istnieje również możliwość wyboru reżimu podatkowego podobnego do tego, który obowiązuje SICAR, co pozwala na dalsze zwolnienia podatkowe dla inwestycji w kapitał ryzyka.

Zarządzanie RAIF-em wymaga zaangażowania zewnętrznego, autoryzowanego menedżera funduszy alternatywnych (AIFM), który musi spełniać wymogi Dyrektywy AIFM. Menedżer ten może mieć siedzibę w Luksemburgu, innym państwie członkowskim UE lub państwie trzecim, pod warunkiem, że uzyskał niezbędne zezwolenia.

RAIF oferuje również możliwość tworzenia subfunduszy, co zwiększa jego elastyczność i efektywność kosztową. Każdy subfundusz może mieć odrębne zasady inwestycyjne, politykę i strukturę opłat, co umożliwia lepsze dostosowanie się do potrzeb inwestorów.

Podsumowując, RAIF to nowoczesne narzędzie inwestycyjne, które łączy elastyczność strukturalną z atrakcyjnymi warunkami podatkowymi, czyniąc Luksemburg atrakcyjnym miejscem dla funduszy alternatywnych i przyciągając inwestorów oraz menedżerów funduszy z całego świata.

Artykuł Fundusz luksemburski RAIF pochodzi z serwisu Majkowycz Adwokaci.

Artykuł 290 000 PLN od Domu Maklerskiego pochodzi z serwisu Majkowycz Adwokaci.

Nasz klient kilka miesięcy temu poczynił za namową pracowników brokera nietrafione inwestycje na kwotę kilkudziesięciu tysięcy euro. Następnie klient poprosił nas o pomoc w odzyskaniu środków.

Na skutek skargi wystosowanej do Cypryjskiej Komisji Papierów Wartościowych i Giełd, którą przygotowała adwokat Aneta Majkowycz oraz zainicjowania procesu reklamacyjnego u brokera, udało się dojść do porozumienia z firmą inwestycją, czego efektem było podpisane porozumienie opiewające na kwotę 40 000 euro.

Cały proces był prowadzony w języku angielskim przed cypryjskimi organami nadzoru oraz firmą inwestycją.

Ponieważ zawarte porozumienie zawiera klauzulę poufności nie możemy informować o innych szczegółach sprawy.

Artykuł 40 000 EUR odzyskane od cypryjskiego brokera pochodzi z serwisu Majkowycz Adwokaci.

Na czym polegają wakacje kredytowe?

Wakacje kredytowe to po prostu odroczenie spłaty rat kredytu. W czasie ich trwania kredytobiorca nie płaci ani raty kapitału, ani rat odsetkowej. Skorzystanie z wakacji kredytowych powoduje automatyczne wydłużenie okresu spłaty kredytu.

Kto może skorzystać z wakacji kredytowych?

Z wakacji kredytowych mogą skorzystać osoby, które zaciągnęły kredyt na cele mieszkaniowe w złotych polskich. Z wakacji kredytowych nie mogą skorzystać np. Frankowicze, czyli osoby, które zaciągnęły kredyty indeksowane do walut obcych. Wakacje kredytowe można wykorzystać tylko w stosunku do jednego kredytu, oznacza to, że osoby posiadające dwa lub więcej kredytów mogę z tej opcji skorzystać tylko raz.

Ile rat można odroczyć?

Łącznie wakacje kredytowe objąć mogą 8 rat. Ustawa narzuca jednak kilka „okienek” czasowych:

od 1 sierpnia 2022 r. do 30 września 2022 r. – maksymalnie dwie raty;

od 1 października 2022 r. do 31 grudnia 2022 r. – maksymalnie dwie raty;

od 1 stycznia 2023 r. do 31 grudnia 2023 r. – jedna rata miesięczna w każdym kwartale.

Jak skorzystać z wakacji kredytowych?

Żeby skorzystać z wakacji kredytowych należy złożyć w banku wniosek w postaci papierowej lub elektronicznej np. poprzez bankowość internetową.

Czy to się opłaca?

Tak, jeżeli środki, które musielibyśmy przeznaczyć na ratę kredytu wykorzystamy do nadpłacenia kapitału kredytu i skrócenia okresu kredytowania.

Artykuł Wakacje kredytowe 2022 pochodzi z serwisu Majkowycz Adwokaci.

Srebrne sztabki i srebrne monety to bardzo popularna forma lokowania pieniędzy. Niedawno na naszym blogu pisaliśmy o tym jak inwestować w złoto i srebro:

https://madwokaci.pl/jak-inwestowac-w-zloto-i-srebro/

Tym razem okazja do wspomnienia o srebrze jest zupełnie inna. KGHM Polska Miedź zajął I miejsce wśród największych kopalń srebra na świecie według World Silver Survey 2022. KGHM w 2021 roku wyprodukował 1 366 ton srebra.

Srebro jest produktem ubocznym wydobywanym przy okazji wydobycia miedzi, czyli głównego surowca, który produkuje polski Kombinat Górniczo-Hutniczy. KGHM wydobywa również złoto.

Z uwagi na renomę polskiej firmy wizerunek był ostatnio wykorzystywany do uwiarygodnienia scamów internetowych, oczywiście bez wiedzy i zgody samej firmy. O podobnej sprawie pisaliśmy ostatnio w kontekście PKN Oreln:

https://madwokaci.pl/orlen-ostrzega-przed-oszustami/

(Zdjęcie: KGHM)

Artykuł Polska firma największa kopalnią srebra na świecie! pochodzi z serwisu Majkowycz Adwokaci.

Czy darowizny dolicza się do zachowku? Jeżeli tak, to które i jakie muszą być spełnione warunki aby zaliczyć darowiznę do zachowku?

W celu ustalenia wysokości zachowku należy doliczyć do spadku darowizny dokonane przez spadkodawcę bez względu na to, czy były one uczynione na rzecz spadkobierców, uprawnionych do zachowku, czy też innych osób.

W myśl art. 994 § 1 k.c. nie dolicza się̨ do substratu spadku darowizn dokonanych przed więcej niż dziesięciu laty, licząc wstecz od otwarcia spadku, chodzi jednak o darowizny dokonane na rzecz osób niebędących spadkobiercami albo uprawnionymi do zachowku, czyli osób trzecich. Natomiast tak spadkobiercy, jak i osoby uprawnione z tytułu zachowku obowiązani są̨ zaliczyć pomiędzy sobą wszystkie darowizny, niezależnie od okresu ich dokonania, a więc nie dotyczy ich wypomniany okres dziesięcioletni.

Zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 1 czerwca 2004 r., I ACa 285/04: „Na poczet zachowku nie dolicza się darowizn dokonanych przed więcej niż dziesięciu laty na rzecz osób nie będących spadkobiercami ani uprawnionymi do zachowku (art. 994 § 1 KC). „A contrario” należy przyjąć, iż podlegają̨ zaliczeniu darowizny uczynione na rzecz spadkobierców lub uprawnionych do zachowku bez względu na datę̨ ich dokonania.”

Prawidłowa wykładnia art. 994 § 1 k.c., powinna być taka, że niemożność doliczania do spadku po upływie dziesięciu lat licząc wstecz od śmierci spadkodawcy dotyczy tylko darowizn, które dokonane były na rzecz osób obcych, nie będących ani spadkobiercami, ani uprawnionymi do zachowku.

Jeśli spadkobierca obowiązany do zapłaty zachowku obdarowany został za życia przez spadkodawcę̨, to odpowiada on za zapłatę̨ zachowku nie na podstawie art. 1000 § 1 k.c., lecz na podstawie art. 991 § 1 k.c., przy doliczeniu darowizny do spadku. W konsekwencji nie ma znaczenia kiedy darowizna na rzecz spadkobiercy została dokonana (przed czy po upływie 10 lat). Przy ustalaniu zachowku uwzględnia się wszystkie darowizny dokonane na rzecz spadkobierców.

Autor: adwokat Aneta Majkowycz

Artykuł Czy darowiznę dolicza się do zachowku? pochodzi z serwisu Majkowycz Adwokaci.

Część inwestorów twierdzi, że jeżeli już inwestować w złoto lub srebro, to tylko w formie fizycznej. Prawda jest jednak taka, że zarówno inwestycje w fizyczne formy metali, jak i w ich odpowiedniki papierowe mają zalety i wady. Niewątpliwą zaletą inwestowania w sztabki lub monety jest to, że jesteśmy faktycznym posiadaczami metalu. W przypadku kruszców papierowych posiadamy jedynie określone prawa lub roszczenia wynikające z posiadanych przez nas instrumentów finansowych. W efekcie, jeżeli druga strona nie wykona swojego zobowiązania, możemy zostać z nic niewartym „papierem”. Mając fizyczny metal, zapewniamy sobie ogromną przewagę i nie jesteśmy od nikogo zależni. Dlatego m.in. NBP sprowadził w 2019 roku z Londynu do Polski polskie rezerwy złota.

Obrót fizycznym metalem przysparza jednak trochę więcej kłopotów niż obrót kontraktami czy tytułami uczestnictwa funduszy inwestycyjnych. W przypadku inwestycji w formie papierowej jesteśmy w stanie szybciej sprzedać nasze aktywa, a transakcji możemy dokonywać przez telefon. Sprzedając sztabki lub monety, musimy udać się do punktu skupu lub znaleźć nabywcę w inny sposób, następnie spotkać się z nim lub wysłać mu me- tal pocztą. W przypadku korzystania z usług dealerów, którzy jednocześnie skupują metale, musimy liczyć się z pobieraniem przez nich spreadu, który może sięgać nawet kilku procent.

Większość firm zajmujących się sprzedażą i skupem metali szlachetnych nalicza spread od tzw. ceny spot, czyli aktualnej wartości metalu na rynku giełdowym. Zazwyczaj do wyznaczenia ceny spot używa się kursu kontraktów terminowych na złoto lub srebro notowanych na giełdzie Comex (Commodity Exchange Inc.).

Comex od 2006 r. jest oddziałem The New York Mercantile Exchange (Nymex) należącej do Chicago Mercantile Exchange (CME Group Inc.) – największej na świecie giełdy kontraktów terminowych. Na Comexie handluje się kontraktami futures na złoto, srebro, miedź i aluminium. Handel trwa od niedzieli 18:00 do piątku 17:15 czasu nowojorskiego i jest prowadzony zarówno w formie elektronicznej, jak i systemie open outcry (za pomocą gestów i okrzyków maklerów będących fizycznie na parkiecie).

Kontrakty futures na złoto i srebro

Kontrakty terminowe (kontrakty futures) na metale szlachetne to zobowiązanie do dostarczenia metalu w określonej przyszłości. Najpopularniejsze kontrakty na złoto opiewają na 100 uncji kruszcu i wygasają w lutym, kwietniu, czerwcu, sierpniu, październiku i grudniu. Najpopularniejsze kontrakty na srebro opiewają na 5000 uncji kruszcu i wygasają w styczniu, marcu, maju, lipcu, wrześniu i listopadzie. Notowane są także kontrakty wygasające w dwóch najbliższych miesiącach kalendarzowych. Ze względu na duże wolumeny kontraktów są one zazwyczaj niedostępne dla drobnych inwestorów. Wartość jednego kontraktu na 100 uncji złota w lipcu 2020 roku wynosiła ok. 180 000 dolarów amerykańskich.

Kontrakt terminowy to zobowiązanie do faktycznego dostarczenia określonej ilości kruszcu, jednak jak to zwykle bywa na rynku finansowym, bardzo często handluje się czymś, co w rzeczywistości nie istnieje. Handel papierowym złotem lub srebrem znacząco przewyższa wartościowo handel metalem fizycznym. Ponadto przewyższa dziesiątki, jeżeli nie setki razy ilość istniejącego na rynku złota.

Wartość kontraktów terminowych na metale szlachetne cały czas odgrywa znaczącą rolę przy ustalaniu ceny spot fizycznego metalu i to od tej ceny dealerzy naliczają spread. Przykładowo, jeżeli aktualna cena spot złota wynosi w przeliczeniu na polską walutę 7000 zł za 1 uncję, to kurs kupna (skupu) może wynieść 6900 złotych, a kurs sprzedaży – 7500 złotych. W konsekwencji kupując złoto w formie fizycznej, niejako na początku jesteśmy stratni kilka procent, gdybyśmy chcieli od razu je odsprzedać dealerowi. Dlatego też inwestycja w metale szlachetne w formie fizycznej jest inwestycją obliczoną na wiele lat.

Przykładowo 1 uncja złota latach 2004–2020 zyskała na wartości ponad 1000 dolarów na uncji. Poniżej znajduje się wykres prezentujący zmianę wartości złota.

Kontrakty CFD na złoto i srebro

Kolejną formą inwestowania w złoto i srebro są kontrakty CFD, czyli instrumenty pochodne, których wartość jest uzależniona od kursu giełdowego złota. Kontrakty CFD są formą zakładu na to, czy kurs giełdowy kruszcu wzrośnie, czy spadnie (szerzej na temat kontraktów CFD w rozdziale FOREX / CFD). Zaletą kontraktów CFD jest ich duża płynność oraz znacznie większa dostępność dla klientów detalicznych niż kontrakty futures.

Autor: adw. Tomasz Majkowycz – specjalista z zakresu prawa finansowego

Artykuł Jak inwestować w złoto i srebro pochodzi z serwisu Majkowycz Adwokaci.

Świadczenia wynikające z obligacji, sposób ich realizacji oraz związane z nimi prawa i obowiązki emitenta i obligatariuszy określają warunki emisji. Warunki emisji są kluczowym dokumentem, z którym inwestor powinien się zapoznać przed podjęciem decyzji o zainwestowaniu w dane obligacje. Określa się w nich m.in. czy obligacje wypłacają odsetki (tzw. kupon), a jeżeli tak, to w jakiej wysokości i jak często.

Oprocentowanie może być zmienne i wtedy będzie składać się z dwóch elementów: stałej marży i zmiennej stopy procentowej np. WIBOR 3M (Warsaw Interbank Offer Rate). Wysokość marży i zastosowana zmienna stopa procentowa są kwestią umowną. Przykładowo w warunkach emisji można określić, że oprocentowanie składa się z marży w wysokości 4% i stopy procentowej WIBOR 3M. Jeżeli WIBOR 3M aktualnie wynosi 0,26%, to łącznie oprocentowanie wynosi 4,26%.

Zamiast odsetek obligacje mogą przewidywać dyskonto, co oznacza, że są one emitowane po cenie niższej i odkupywane po cenie wyższej. Przykładowo cena emisyjna wynosi 800 zł, a cena odkupu 1000 zł, w takiej sytuacji różnica, czyli 200 zł, stanowi formę wynagrodzenia dla inwestora za korzystanie z jego kapitału.

Wartość nominalna obligacji może być różna, zazwyczaj przyjmuje się 1000 zł, gdyż jest to kwota na tyle mała, że łatwo znaleźć nabywcę na takie obligacje i jednocześnie nie trzeba wypuszczać bardzo dużej liczby obligacji, żeby osiągnąć zamie- rzony cel, którym jest zebranie przez emitenta określonej kwoty. Przykładowo jeżeli emitent potrzebuje pożyczyć kwotę 2 mln zł, wystarczy, że wyemituje 2000 obligacji po 1000 zł każda. Nabywcy mogą obejmować różne liczby obligacji w zależności od tego, jak bardzo chcą się zaangażować. Jeżeli np. inwestor chce pożyczyć emitentowi (zainwestować) 100 000 zł, powinien nabyć 100 obligacji o wartości 1000 zł każda.

Wartość nominalna obligacji jest sprawą umowną i nie jest tożsama z jej wartością rynkową. Obligacje są instrumentami zbywalnymi i ich rzeczywista wartość zależy przede wszystkim od wiarygodności kredytowej emitenta, wysokości stóp procentowych oraz aktualnej inflacji. Jednym ze sposobów ustalania wartości obligacji jest metoda zdyskontowanych przepływów pieniężnych, polegająca na oszacowaniu wszystkich przyszłych przepływów pieniężnych związanych z posiadaniem obligacji i ich zdyskontowaniu w celu oszacowania bieżącej wartości.

Ponieważ obligacje są formą pożyczki, mogą być zabezpieczone, np. hipoteką. W mojej ocenie nie jest to jednak atrakcyjna forma zabezpieczenia. W swojej praktyce adwokackiej wielokrotnie spotykałem się z przypadkami niewykupywania przez emitentów obligacji zabezpieczonych hipoteką i późniejszymi problemami ze skorzystania z tej formy zabezpieczenia. Wynika to z faktu, że hipoteka zazwyczaj nie jest ustanawiana imiennie na rzecz poszczególnych obligatariuszy. Ustanowienie hipoteki na rzecz imiennie oznaczonych obligatariuszy jest dość kłopotliwe, gdyż w przypadku ich zbycia przez obligatariusza do przeniesienia hipoteki konieczne będzie zawarcie umowy pomiędzy uprawnionym a nabywcą obligacji oraz zmiana wpisu w księdze wieczystej. W takiej sytuacji emitenci zazwyczaj ustanawiają administratora hipoteki, którego dane ujawnia się w księdze wieczystej, w miejscu dotyczącym wierzyciela hipotecznego.

W tym miejscu warto wyjaśnić kim jest administrator hipoteki?

W literaturze wskazuje się, że administrator hipoteki jest zastępcą pośrednim obligatariuszy4. Niniejsze stanowisko wynika z literalnego brzmienia art. 7 ust. 1a ustawy o obligacjach, który stanowi, iż administrator hipoteki wykonuje prawa i obowiązki wierzyciela hipotecznego we własnym imieniu, lecz na rachunek obligatariuszy. Na skutek zawarcia umowy przez właściciela nieruchomości z administratorem hipoteka zostaje ustanowiona na rzecz przyszłych obligatariuszy. Administrator jedynie wykonuje prawa i obowiązki wierzyciela hipotecznego przysługujące wierzycielom zabezpieczonych wierzytelności, tj. przyszłych obligatariuszy.

W związku z powyższym osoby zainteresowane nabyciem obligacji zabezpieczonych hipoteką na rzecz administratora hipoteki przed podjęciem decyzji powinny zapoznać się z umową pomiędzy emitentem a administratorem. Z umowy o świadczenie na rzecz osoby trzeciej może, lecz nie musi wynikać uprawnienie osoby trzeciej do żądania bezpośrednio od dłużnika, by spełnił świadczenie na jej rzecz. W umowie o ustanowienie administratora hipoteki powinno się szczegółowo określić zakres obowiązków administratora. Wprawdzie z ustawy o obligacjach wynika, iż administrator hipoteki wykonuje prawa i obowiązki wierzyciela hipotecznego we własnym imieniu, lecz na rachunek obligatariuszy, dlatego powinien on czuwać nad treścią księgi wieczystej oraz stanem przedmiotu zabezpieczenia i z tego tytułu ma prawo żądać od właściciela nieruchomości stosownych wyjaśnień oraz udostępnienia mu nieruchomości w celu dokonania jej oględzin. W sytuacji naruszenia przez emitenta treści obligacji lub warunków emisji administrator powinien wystąpić przeciwko emitentowi o zapłatę kwoty wierzytelności wynikającej z obligacji. W przypadku wystąpienia okoliczności zagrażających przedmiotowi zabezpieczenia powinien on wystąpić z żądaniem o zaniechanie działań pociągających za sobą zmniejszenie wartości obciążonej nieruchomości lub z żąda- niem o zaniechanie usuwania części składowych lub przynależności nieruchomości w sytuacji, gdy działania takie naruszają zasady prawidłowej gospodarki. To w umowie należy jednak określić, kto ponosi koszty ewentualnych czynności podejmowanych przed organami wymiaru sprawiedliwości, oraz wysokość wynagrodzenia administratora z tytułu pełnienia tej funkcji, a także zasady i przesłanki wypowiedzenia umowy pomiędzy administratorem a emitentem.

Zazwyczaj tego typu umowy przewidują, że wszelkie koszty związane z dochodzeniem wierzytelności z przedmiotu hipoteki ponoszą obligatariusze, w tym mogą przewidywać dodatkowe wynagrodzenie dla administratora hipoteki, które będą musieli ponieść inwestorzy. Warto zatem wiedzieć, z jakimi kosztami będziemy mieć do czynienia w razie konieczności skorzystania z przedmiotu zabezpieczenia. W swojej praktyce spotkałem się z sytuacjami, gdy administrator w zamian za podjęcie jakichkolwiek działań w imieniu obligatariuszy żądał od nich kwot przewyższających wartość posiadanych przez nich obligacji.

Miałem również do czynienia również z sytuacją, gdy emitent po niewypłaceniu obligatariuszom odsetek wypowiedział umowę administratorowi, by ten nie mógł podjąć żadnych działań w celu wyegzekwowania roszczeń z nieruchomości będącej przedmiotem zabezpieczenia. Aby uniknąć takiej sytuacji, umowa pomiędzy emitentem a administratorem powinna zawierać postanowienia zabraniające wypowiedzenia umowy przez którąkolwiek ze stron.

Bardzo ważne jest również, kto faktycznie pełni funkcję administratora hipoteki. Zazwyczaj są to kancelarie prawne specjalizujące się w dochodzeniu wierzytelności. Spotkałem się jednak z przypadkiem nabycia obligacji przez niedoświadczonego inwestora. Tu administratorem została ustanowiona spółka powiązana z emitentem, która nie chciała później podjąć żadnych kroków prawnych w związku z niespełnieniem świadczeń z obligacji.

Autor: adw. Tomasz Majkowycz – specjalista z zakresu prawa finansowego

Artykuł Obligacje i administrator hipoteki pochodzi z serwisu Majkowycz Adwokaci.

W social mediach można znaleźć wiele reklam zachęcających do inwestowania w akcje Orlenu i innych znanych polskich firm z udziałem Skarbu Państwa.

„Orlen uruchomił projekt budowy 550 nowych stacji, z których dochody będą przynosić wszystkim Polakom. Zainwestuj 900 zł i zarabiaj miesięcznie od 30 000 zł!”

Wołają hasła reklamowe

Ponieważ coraz więcej osób daje się nabrać na tego typu reklamy Orlen uruchomił specjalną stronę, na której informuje jak rozpoznać oszustwo. Oszuści wykorzystują logo firmy w zdjęciach profilowych oraz w postach, jednak linki nie prowadzą do stron koncernu tylko na strony fałszywych brokerów Forex, którzy wyłudzają pieniądze pod pozorem inwestycji giełdowych.

Wykorzystywane grafiki to często fotomontaż zdjęć, których Orlen nie wykorzystuje w swojej oficjalnej komunikacji. Zdarza się, że reklamy oszustów zawierają błędy językowe lub szyk zdań charakterystyczny dla osób rosyjskojęzycznych.

Mechanizm oszustwa polega na tym, że poszkodowani wpłacają równowartość 900 zł. Fałszywy broker Forex na rachunku klienta wykazuje fałszywy zysk i następnie nakłania poszkodowanego do zapłaty podatku, żeby móc wypłacić pieniądze z konta.

Oszustwo ma na celu wyłudzenie płatności pieniędzy tytułem rzekomego podatku. Po zapłacie pieniędzy kontakt z oszustami się urywa lub próbują oni wyłudzić kolejne środki pod pozorem innych opłat.

(Zródło grafiki: Orlen.pl)

Artykuł Orlen ostrzega przed oszustami pochodzi z serwisu Majkowycz Adwokaci.

Niestety większość osób nie wie jak rozpoznać rzetelnego brokera Forex od internetowego scamu. Bazując na naszym kilkuletnim doświadczeniu w prowadzeniu spraw Forex możemy wskazać kilka charakterystycznych symptomów tego, że padłeś ofiarą oszustwa.

Po pierwsze, na stronę internetową oszustów trafiłeś poprzez reklamę w internecie oferującą łatwy zysk. Często oszuści posługują się wizerunkiem znanych i szanowanych osób. Oszuści Forex w swoich reklamach posługiwali się już Robertem Lewandowskim, Kubą Wojewódzkim, Solorzem Żakiem, a nawet prezydentem Andrzejem Dudą.

Po drugie, nieuczciwe firmy Forex przydzielają klientom opiekuna, który ma prowadzić po platformie inwestycyjnej oraz podpowiada w co inwestować. Jeżeli opiekun mówi ze wschodnim akcentem to są bardzo duże szanse, że masz do czynienia z oszustami i nie są to żadne uprzedzenia narodowościowe. Po prostu w Polsce bardzo aktywne są grupy ze wschodu, z uwagi na znajomość języka polskiego i utrudnione wykrycie sprawców z uwagi na to, że rosyjskie organy ścigania nie współpracują w takich sprawach z polskim wymiarem sprawiedliwości.

Po trzecie, jeżeli chcesz wypłacić swoje pieniądze, a broker każe Ci zapłacić podatek dochodowy na konto firmy – jest to próba oszustwa. Celem przestępców jest wyłudzenie od Ciebie rzeczonego podatku. Czasami kwota, którą masz wpłacić przybiera postać prowizji brokera lub innego rodzaju opłaty. Jednak pamiętaj, żadna uczciwa firma nie uzależnia możliwości wypłaty pieniędzy z Twojego rachunku od wpłaty kolejnych środków.

Po czwarte, jeżeli broker Forex przyjmuje wpłaty w krytowalutach masz do czynienia z oszustwami. Wprawdzie kryptowaluty zyskują cały czas na popularności, jednak regulacje z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy nie pozwalają legalnie działającym firmom Forex przyjmować wpłat w tej formie, z uwagi na to, że transakcje kryptowalutami są anonimowe. Przyjmowanie wpłat w krypto ma na celu wyłącznie uniemożliwienie namierzenia odbiorcy pieniędzy.

Po piąte, nie należy wysyłać pieniędzy na konta osób prywatnych, które podają się za pracowników firmy Forex. Nie przyjmuj również wpłat od osób prywatnych. Natomiast jeżeli już takie środki do trafiły i zauważyłeś, że ich nadawcą jest osoba prywatna, a nie firma – pod żadnym pozorem nie wysyłaj ich dalej, a sprawę zgłoś na Policję.

Po szóste, nie należy instalować aplikacji Any Desk lub innych programów umożliwiających połączenie się z Twoim komputerem. Znane są przypadki włamań na konta bankowe za pomocą tego typu oprogramowania i kradzieży pieniędzy lub zaciągania kredytów w imieniu oszukanych osób.

Jeżeli w kontaktach z brokerem Forex zauważyłeś choć jeden z powyższych symptomów zakończ współpracę. Natomiast jeżeli już wysłałeś jakiekolwiek środki do takiej firmy możesz się z nami skontaktować celem analizy czy istnieją szanse na ich odzyskanie.

(Zdjęcie: Racool studio)

Artykuł Jak rozpoznać oszustwo Forex? pochodzi z serwisu Majkowycz Adwokaci.